Χρόνια πολλά, χρόνια καλά. Με υγεία και ευτυχία. Και σύνεση και στοργή για τα πράγματα που αξίζουν, για τα πράγματα που μας αξίζουν. Να είστε όλοι καλά. Να γεμίζει η ζωή σας από σημαντικά αισθήματα.

Και πάλι, Χρόνια Καλά…

ΚΑΘΩΣ Η ΟΜΙΧΛΗ ΣΗΜΑΔΙΑ ΔΕΝ ΑΦΗΝΕΙ - Leonard Cohen

Καθώς η ομίχλη σημάδια δεν αφήνει
στο βαθυπράσινο το λόφο πάνω,
έτσι σημάδια δεν αφήνει και το σώμα μου
πάνω σου, ούτε ποτέ θ' αφήσει.

Όταν γεράκι κι άνεμος συναντηθούν
μετά τι τους απομένει;
έτσι εσύ κι εγώ συναντιόμαστε,
γυρίζουμε ύστερα, αποκοιμιόμαστε μετά.

Καθώς αντέχουν πολλές νύχτες
χωρίς φεγγάρι ή άστρο
έτσι κι εμείς θα το υπομείνουμε
αν φύγει ο ένας μας μακριά.

μτφρ. Ανδρέας Αγγελάκης

Υ.Γ. Σε ευχάριστω Παρείσακτε...

ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ...

Σαν καταλαγιάσουν οι θόρυβοι
της ημέρας που πιότερο κραυγές απελπισίας λες και είναι παρά χρώματα
στη χαμένη ταυτότητα των προσώπων.

Μα τόση βιασύνη! Να φτάσουμε που;
Πιάσε ένα θόρυβο και τεμάχισέ τον σε ήχους. Δες τι έχει μέσα και κάνε μια σύνθεση.
Αγωνία
Βιασύνη
Γαμήσι

Και τι άλλο, συνέχισε...
Δηλητήριο
Εγκλεισμό
Ζαλίκι

Και τι άλλο, ψάξε λιγάκι βαθύτερα...
Θλίψη
Ιδροκόπι
Καθήλωση
Λάβωμα
Μαρτύριο

Να λοιπόν που έπιασες ένα θόρυβο ημερινό και τον χώρισες σε δώδεκα ήχους.
Μπορείς τώρα να κάνεις μια σύνθεση;

Το περιβάλλον μολύνετε με τους ρύπους αυτούς. Μόλυνση δεν είναι μόνο
οι καμινάδες εργοστασίων και τα σκουπίδια στο δρόμο
μα κι ο αιθέρας της ψυχής που πια δεν έχει ρυθμό.

Αν ερχόμουν από μια διάσταση άλλη έναν πέμπτο ορίζοντα
θα νόμιζα πως οι άνθρωποι εκδικούνται τη φύση
μα θα μου πεις ήτανε πάντοτε η επιμήθεια το σκάφος
για να σπουδάζει ο άνθρωπος της ζωής του το λάθος.
.........

Γιώργος Πολίδης

ΖΕΝ...

Καρδιά μου......

Να αγαπάς δεν είναι τίποτα...
Να αγαπιέσαι είναι κάτι...
Να αγαπάς και να αγαπιέσαι είναι το ΠΑΝ!!!


Η αγάπη δεν πεθαίνει ποτέ, εκτός…
Εκτός κι αν αποφασίσεις να την πεθάνεις εσύ....

Κρίμα που επέλεξες να την πεθάνεις...

Περίεργο βρέχει στους χωρισμούς...

Περίεργο, βρέχει στους χωρισμούς, πάντοτε βρέχει.

Όλα τα βλέπεις να τρεμίζουν δυσδιάκριτα

πίσω από `να τζάμι

που το κτυπάει ανήλεη η βροχή.

Κάνεις να το σκουπήσεις

μα το νερό,

αμέσως πάνω απ` το άλλο το νερό

όλο και το θαμπώνει πιο πολύ
καθώς απομακρύνεται στο δρόμο
έν` απολύτως ακαθόριστο περίγραμμα
και να! θολό, που κοντοστέκει λίγο
πριν διαλυθεί μες στη βροχή.

Βρέχει στους χωρισμούς.
Ακόμα και ν` αστράφτει κάτω από το φως,
ο κόσμος όλος.

Περίεργο! Βρέχει,
πάντοτε βρέχει.

Σταύρος Βαβούρης.

Σήμερα, έκλεψα.....

Σήμερα, έκλεψα ένα σου γέλιο. Συγχώρα με. Δεν ήταν στις προθέσεις μου, αλλά όταν το είδα να βγαίνει στα χείλη σου δεν άντεξα. Άπλωσα τα φύλλα της καρδιάς μου και του είπα να έρθει να κάτσει επάνω τους. Αμέσως, τα δίπλωσα και τα ξανάκρυψα. Μη φοβάσαι. Το γέλιο σου είναι σε καλά χέρια. Σε μέρος ζεστό, καθαρό και ήρεμο. Αν το νοιώθεις να κουνιέται και να ακούει συστηματικούς και επαναλαμβανόμενους θορύβους, εύχομαι να καταλάβεις ότι είναι οι χτύποι της καρδιάς μου που χτυπάνε για σένα.


Σήμερα, έκλεψα ένα σου δάκρυ. Θέλω να συγχωρέσεις τον εγωισμό μου να θέλω να σου κλέβω καθετί που σε πονάει. Το έβλεπα να κυλάει στο πρόσωπό σου και φοβήθηκα ότι θα σου το χαρακώσει. Δεν άντεξα. Άπλωσα τον αντίχειρά μου και το μάζεψα. Στην αρχή με έκαψε. Μετά το συνήθισα. Και με συνήθισε και εκείνο. Τώρα πια θα κλαις επάνω στα χέρια μου. Αυτά δεν έχουν ανάγκη. Έχουν ήδη χαρακιές. Αυλάκια για να κυλάν καλύτερα τα δάκρυά σου. Πότιζέ τα όποτε νοιώθεις βαριά την ψυχή σου. Δεν θα βαρυγκωμήσουν ποτέ.

Σήμερα, έκλεψα ένα σου φιλί. Ή μάλλον, για να ακριβολογούμε, σήμερα πόθησα, ζήτησα και πήρα ένα σου φιλί. Καλά δεν έκανα;

( Pierre Farel)