tag:blogger.com,1999:blog-31064278806100406662012-02-16T12:21:11.775+02:00latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.comBlogger531100tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-76881584110360575622010-04-11T13:05:00.001+03:002010-04-11T13:05:46.628+03:00

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-55063279004573230242010-03-21T20:24:00.000+02:002010-03-21T20:24:09.434+02:00

Κι αν ακόμη γινόταν να ταξιδέψω στα τρίσβαθα του μυαλού σου, κι αν ήταν βολετό να εξηγήσω κάτι απ' τις απόκρυφες σκέψεις σου, θα 'πρεπε για να σε γνωρίσω να προσεγγίσω την ψυχή σου. Που όμως να ψάξω να τη βρω; Πώς να ξεπεράσω αυτό το μυστήριο; θα μείνουμε άγνωστοι, ανήμποροι, με μόνη βοήθεια κάποια σημάδια, που γρήγορα κι αυτά θα ξεθωριάσουν. Σάββας Γαβριηλίδης

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-10116931141173157052010-03-07T20:45:00.000+02:002010-03-07T20:45:03.581+02:00

Είναι εκείνες τις φορές που με ακουμπάς με κρύο και όμως εγώ πάλι έρχομαι .Είναι για ‘μένα που δεν θέλεις να έρχομαι ,όχι για ‘σένα. Μου λες , “Ξύπνα ! Ξύπνα! Για να ‘σαι κοντά μου πρέπει να συγκατοικείς μ’ ένα τέρας. Είναι το τέρας που κατατεμαχίζει την ωραία ανθρώπινη καρδιά. Που σ’ ένα μυστικό συμπόσιο ,μια μέρα, αφού κομματιάσει ολοκληρωτικά και την δικιά σου, θα φάει κάθε της κομμάτι

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-19241933784848952912010-02-27T22:49:00.000+02:002010-02-27T22:49:01.119+02:00

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-1153066937860486652010-02-23T20:30:00.000+02:002010-02-23T20:30:47.611+02:00

Δεν ήταν άλλη η αγάπη μαςέφευγε ξαναγύριζε και μας έφερνεένα χαμηλωμένο βλέφαρο πολύ μακρινόένα χαμόγελο μαρμαρωμένο, χαμένομέσα στο πρωϊνό χορτάριένα παράξενο κοχύλι που δοκίμαζενα το εξηγήσει επίμονα η ψυχή μαςΗ αγάπη μας δεν ήταν άλλη ψηλαφούσεσιγά μέσα στα πράγματα που μας τριγύριζαννα εξηγήσει γιατί δεν θέλουμε να πεθάνουμεμε τόσο πάθος. Κι αν κρατηθήκαμε από λαγόνια κι αν αγκαλιάσαμεμ' όλη

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-28538649399866667952010-02-10T18:36:00.000+02:002010-02-10T18:36:45.777+02:00

Η πέτρα σκληρή να την καίει ανελέητα το μεσημέρι του καλοκαιριού κι εκείνο το κύμα να κλαίει χαϊδεύοντας τα άσπρα μαλλιά της θάλασσας. Τι θλίψη! Το δειλινό μάτωσε ο ήλιος αυτοκτόνησε πάνω στη γυαλιστερή κόψη του νερού έζησα το πένθος της ημέρας και της απουσίας σου η νύχτα ήρθε σαν λύτρωση το γκρίζο σιγά – σιγά αγρίεψε προς το μαύρο έκλεισε στα τρυφερά χέρια το τελευταίο μου δάκρυ μικρό

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-69433746201982712532010-01-23T16:41:00.000+02:002010-01-23T16:41:24.144+02:00

Λευκή μου τύχη και λευκή ζωή μου γιατί τα βράδια κρύβεστε στο γκρίζο βλέπω στο άσπρο σας την προβολή μου και το μετά απ’ το μετά γνωρίζω Αν είχα θάρρος για να πω το έλα τώρα δε θα ‘χα τη φωτιά στο αίμα αν είχε χρώμα θα ‘ταν άσπρη η τρέλα αν είχε σώμα θα ‘ ταν πάλι ψέμα Κοίτα τα χέρια πώς γυρνούν στον τοίχο σα να χορεύουνε με τη σιωπή μου κι εγώ που χρόνια γύρευα το στίχο που θα εξηγήσει τη

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-67939294723046630412010-01-19T22:13:00.000+02:002010-01-19T22:13:51.143+02:00

Σε θέλω εδώ για να μπορώ Όλα όσα ζω να ‘ναι δικά μου Να ‘σαι πληγή απ’ τη πληγή Να ‘σαι χαρά απ ‘τη χαρά μου Να ‘σαι εδώ γιατί η ζωή Με ένα σώμα δεν αρκεί Σε θέλω εδώ για να υπάρχω Σε θέλω εδώ για να μπορώ Να ‘χω έναν άνθρωπο δικό μου Με τη σιωπή να του μιλώ Όπως μιλάω στον εαυτό μου Και να μοιράζομαι στα δυο Τα άστρα, το χρόνο, το λεπτό Ότι και αν γίνει καρδιά μου Εσύ να ‘σαι δω Να μπορώ…

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-43404631497344659312010-01-19T21:56:00.000+02:002010-01-19T21:56:10.265+02:00

Mιά φορά κι ένα καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, ο Πλούτος, η Αλαζονεία, η Αγάπη… Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν. Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή. Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια. Βλέπει τον

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-27226296210907525632010-01-19T21:48:00.000+02:002010-01-19T21:48:54.451+02:00

Υπάρχει μοίρα ή όλα όσα μας συμβαίνουν είναι στην τύχη σκορπισμένα; Υπάρχει μόνο σύμπτωση ή κάτω από τα φαινόμενα που λέμε σύμπτωση δουλεύουν μυστικές ρίζες που πλέκονται με προσχεδιασμένο ειρμό; Τι να πιστέψει κανείς… Το βέβαιο είναι ότι τίποτα δεν συμβαίνει δίχως λόγο. Κάποιος πρέπει να μάθει κάτι, κάποιος πρέπει να χάσει κάτι ή να κερδίσει…

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-60196308362260046352010-01-19T21:42:00.000+02:002010-01-19T21:42:40.110+02:00

Είναι κάτι φορές που θυμώνω κι είναι κάτι στιγμές που αδιαφορώ μα όλα γύρω μιλούν για σένα μόνο πόσο θέλω ξανά να σε δω Κι αν δε σε ξαναδώ τα μάτια μου θα κλείσω μια ζωγραφιά θα γίνεις στο μυαλό Κι αν δε σε ξαναδώ δε θα ξαναδακρύσω μι’ ανάμνηση θα γίνεις ν’ αγαπώ Είναι κάτι φορές που σ’ αγαπάω κι έιναι κάποιες στιγμές που σε μισώ πόσο ακόμα θα ζω για να πληρώνω λάθη που ξέρεις καλά φταίμε κι

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-49875521632843117322010-01-16T11:49:00.000+02:002010-01-16T11:49:01.444+02:00

Μία συγκλονιστική ιστορία που είδα σήμερα. Δεν είναι πρόσφατη. Έχει συμβεί πριν 4 χρόνια περίπου. Η Katie Kirkpatrick, 21 χρονών και ο αρραβωνιαστικός της Nick Godwin 23. Στην φωτογραφία ο Nick περίμενε την Katie να τελειώσει μια από τις πολλές χημειοθεραπείες που έκανε. Βρισκόταν ήδη στο τελευταίο στάδιο του καρκίνου, όμως αυτό δεν την εμπόδισε να παντρευτεί, ρυθμίζοντας ως και την τελευταία

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-88377196582708590292010-01-16T11:00:00.000+02:002010-01-16T11:00:42.759+02:00

Moυ λείπουν.... Όλοι οι μεγάλοι έρωτες της ζωής μου, λείπουν και μου λείπουν. Μου λείπει η θύμηση της αγάπης μου γι 'αυτούς, του έρωτα που κάλυπτε κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μου, του παράλληλου, δικού μου σύμπαντος που δημιουργούσα μόνο για να στεγάσω όλες τις μορφές που αυτοί οι έρωτες έπαιρναν, να τους κλειδώσω εκεί ανέγγιχτους, φωτογραφικά αποτυπωμένους μέσα μου ώστε ο χρόνος να μην τους

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-69686415910425441662010-01-16T10:29:00.000+02:002010-01-16T10:29:50.341+02:00

Η λέξη ‘’αγάπη’’ έχει αλλοιωθεί με την πάροδο των χρόνων. Παλιότερα όταν κάποιος έλεγε σε κάποιον ‘’σ’ αγαπώ ‘’ ,το έκανε γιατί νοιαζόταν πραγματικά για τον άνθρωπό του και προσπαθούσε μέσα σε μια τόσο δα λέξη να χωρέσει όλα τα συναισθήματά του. Πλέον στις μέρες μας η αγάπη αλλάζει μορφή με γρήγορους ρυθμούς. Μέσα σε μια σχέση ο καθένας ζητά άλλα πράγματα. Η αγάπη έχει χάσει πλέον το νόημα και

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-28088035899202210302009-12-31T17:46:00.000+02:002009-12-31T17:46:54.237+02:00

"Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ. Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι' αυτό που αξίζουν, αλλά γι' αυτό που σημαίνουν. Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-73128966593239459822009-12-28T20:18:00.000+02:002009-12-28T20:18:00.666+02:00

Σβήσε τα μάτια μου· μπορώ να σε κοιτάζω, τ' αυτιά μου σφράγισέ τα, να σ' ακούω μπορώ. Χωρίς τα πόδια μου μπορώ να 'ρθω σ' εσένα, και δίχως στόμα, θα μπορώ να σε παρακαλώ. Κόψε τα χέρια μου, θα σε σφιχταγκαλιάζω, σαν να ήταν χέρια, όμοια καλά, με την καρδιά. Σταμάτησέ μου την καρδιά, και θα καρδιοχτυπώ με το κεφάλι. Κι αν κάμεις το κεφάλι μου σύντριμμα, στάχτη, εγώ μέσα στο αίμα μου θα σ' έχω πάλι

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-77347338039894207792009-12-26T17:05:00.000+02:002009-12-26T17:05:48.868+02:00

Φεύγω… Αλλάζω… Ανατρέπω όσα είχα μέχρι τώρα. Έτσι πρέπει να γίνει. ' Είχα ένα όνειρο. Ακόμα το έχω. Όμως τι αφήνω πίσω μου. Ίσως πολλά, ίσως και τίποτα. Ερωτηματικά που μένουν ερωτηματικά και απλά περιμένουν το χρόνο να δείξει. Φιλίες. Μάλλον δυνατές, μάλλον τυχαίες. Ανθρώπους. Άνθρωποι που με ζητάνε και ζητάω. Ψάχνω και με ψάχνουν. Μα αυτό που αφήνω πίσω μου είναι οι δρόμοι. Δρόμοι σκοτεινοί

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-33278434207394194552009-12-18T21:31:00.000+02:002009-12-18T21:31:00.644+02:00

Κάποια μέρα τα Ουσιαστικά συγκεντρώθηκαν στον δρόμο. Ένα επίθετο, μια σκοτεινή ομορφιά, πέρασε από κει. Τα Ουσιαστικά γοητεύτηκαν, συγκινήθηκαν, έγιναν κάτι άλλο. Την επόμενη μέρα ήρθε ένα Ρήμα και δημιούργησε την πρόταση. Κάθε πρόταση λέει κάτι - για παράδειγμα, «Αν και ήταν σκοτεινή και βροχερή μέρα όταν πέρασε το Επίθετο, θα θυμάμαι την αγνή και γλυκιά έκφραση στο πρόσωπό της ως τη μέρα που

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-64013994529475179462009-12-17T18:00:00.001+02:002009-12-17T18:00:38.329+02:00

Χρόνια πολλά, χρόνια καλά. Με υγεία και ευτυχία. Και σύνεση και στοργή για τα πράγματα που αξίζουν, για τα πράγματα που μας αξίζουν. Να είστε όλοι καλά. Να γεμίζει η ζωή σας από σημαντικά αισθήματα. Και πάλι, Χρόνια Καλά…

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-27938340742550136732009-12-15T15:06:00.000+02:002009-12-15T15:06:50.989+02:00

ΚΑΘΩΣ Η ΟΜΙΧΛΗ ΣΗΜΑΔΙΑ ΔΕΝ ΑΦΗΝΕΙ - Leonard Cohen Καθώς η ομίχλη σημάδια δεν αφήνει στο βαθυπράσινο το λόφο πάνω, έτσι σημάδια δεν αφήνει και το σώμα μου πάνω σου, ούτε ποτέ θ' αφήσει. Όταν γεράκι κι άνεμος συναντηθούν μετά τι τους απομένει; έτσι εσύ κι εγώ συναντιόμαστε, γυρίζουμε ύστερα, αποκοιμιόμαστε μετά. Καθώς αντέχουν πολλές νύχτες χωρίς φεγγάρι ή άστρο έτσι κι εμείς θα το υπομείνουμε

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-88420516323900756082009-12-12T19:39:00.001+02:002009-12-12T19:50:44.830+02:00

Σαν καταλαγιάσουν οι θόρυβοι της ημέρας που πιότερο κραυγές απελπισίας λες και είναι παρά χρώματα στη χαμένη ταυτότητα των προσώπων. Μα τόση βιασύνη! Να φτάσουμε που; Πιάσε ένα θόρυβο και τεμάχισέ τον σε ήχους. Δες τι έχει μέσα και κάνε μια σύνθεση. Αγωνία Βιασύνη Γαμήσι Και τι άλλο, συνέχισε... Δηλητήριο Εγκλεισμό Ζαλίκι Και τι άλλο, ψάξε λιγάκι βαθύτερα... Θλίψη Ιδροκόπι

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-54627119655858322352009-12-03T23:49:00.000+02:002009-12-03T23:49:17.984+02:00

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-73680850236487890642009-12-03T01:46:00.000+02:002009-12-03T01:46:40.200+02:00

Να αγαπάς δεν είναι τίποτα... Να αγαπιέσαι είναι κάτι... Να αγαπάς και να αγαπιέσαι είναι το ΠΑΝ!!! Η αγάπη δεν πεθαίνει ποτέ, εκτός… Εκτός κι αν αποφασίσεις να την πεθάνεις εσύ.... Κρίμα που επέλεξες να την πεθάνεις...

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-5031127092699948402009-12-02T19:15:00.002+02:002009-12-02T19:22:46.351+02:00

Περίεργο, βρέχει στους χωρισμούς, πάντοτε βρέχει. Όλα τα βλέπεις να τρεμίζουν δυσδιάκριτα πίσω από `να τζάμι που το κτυπάει ανήλεη η βροχή. Κάνεις να το σκουπήσεις μα το νερό, αμέσως πάνω απ` το άλλο το νερό όλο και το θαμπώνει πιο πολύ καθώς απομακρύνεται στο δρόμο έν` απολύτως ακαθόριστο περίγραμμα και να! θολό, που κοντοστέκει λίγο πριν διαλυθεί μες στη βροχή. Βρέχει στους

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-4331838611996966882009-12-02T13:08:00.000+02:002009-12-02T13:08:00.065+02:00

Σήμερα, έκλεψα ένα σου γέλιο. Συγχώρα με. Δεν ήταν στις προθέσεις μου, αλλά όταν το είδα να βγαίνει στα χείλη σου δεν άντεξα. Άπλωσα τα φύλλα της καρδιάς μου και του είπα να έρθει να κάτσει επάνω τους. Αμέσως, τα δίπλωσα και τα ξανάκρυψα. Μη φοβάσαι. Το γέλιο σου είναι σε καλά χέρια. Σε μέρος ζεστό, καθαρό και ήρεμο. Αν το νοιώθεις να κουνιέται και να ακούει συστηματικούς και επαναλαμβανόμενους

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-4803923107243244152009-11-28T18:34:00.000+02:002009-11-28T18:34:58.797+02:00

                                                                          Οι άνθρωποι, είναι παράξενα όντα… Αγαπάνε και μισούν με το ίδιο πάθος, με την ίδια ένταση, με τον ίδιο τρόπο… Και κάθε στιγμή είναι σε θέση να δώσουν και τη ζωή τους γι’ αυτό το πάθος τους… Είναι σε θέση να πληρώσουν τίμημα βαρύ, για να πουν ότι ‘αγάπησαν’ ή ‘μίσησαν’… Με δεδομένο ότι για το μίσος μπορείς να εγκληματήσεις

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-14459487845181986442009-11-22T22:13:00.000+02:002009-11-22T22:13:01.922+02:00

  Όπως το αποτύπωμα των κορμιών μας Ούτε σημάδι δεν θ’ απομείνει πως βρεθήκαμε σ’ αυτό τον τόπο. Ο κόσμος κλείνει πίσω μας, Η άμμος ξαναστρώνεται. Μπροστά μας είναι κιόλας ημερομηνίες Που πια δεν υπάρχεις, Κιόλας ένας άνεμος παρασύρει σύννεφα Που δε θα βρέξουν πάνω στους δυο μας. Και τ’ όνομά σου είναι κιόλας στις λίστες των επιβατών των πλοίων Που και μόνο οι ονομασίες τους Νεκρώνουν την

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-39803292067267381292009-11-20T00:31:00.000+02:002009-11-20T00:31:53.801+02:00

Να είσαι καλά βρε Κωστή...με την πρωτη ευκαιρία θα έρθω.... Φιλιά Πολλά!!!

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-90460045653042345482009-11-20T00:20:00.000+02:002009-11-20T00:20:00.105+02:00

Σε ευχαριστώ πολύ....

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-59142008806957004172009-11-17T20:50:00.000+02:002009-11-17T20:50:37.993+02:00

  - Φοβάσαι το τέλος; - Εξαρτάται. - Από τι; - Αν αυτό που τελειώνει ήταν καλό ή άσχημο. - Δεν έχει καμία σημασία. Ότι κι’ αν είναι. Είτε καλό, είτε άσχημο. - Πως δεν έχει καμία σημασία. Αν ήταν άσχημο, καλώς τελειώνει. Αν ήταν καλό όμως, θα λυπηθώ και θα στεναχωρηθώ πολύ που τελειώνει. - Δεν θα έπρεπε. Χωρίς να με θεωρήσεις υπέρ-αισιόδοξο, πιστεύω ότι κάθε τέλος κρύβει μία αρχή. Ή καλύτερα,

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-72750807275754592592009-11-16T20:57:00.001+02:002009-11-16T21:00:02.340+02:00

Σημείο… Από εκεί ξεκίνησαν όλα. Ένα σημείο ανάμεσα σε τόσα άλλα. Εκείνος ένα. Εκείνη ένα. Σημεία στο χώρο. Μοναδιαίο και μοναδικό το καθένα. Ορισμένο με συντεταγμένες απόλυτα ορισμένες για το καθένα. Με ιδιομορφίες, με ανάγκες, με συναισθήματα, με απαιτήσεις. Κι’ όμως, τα δύο αυτά σημεία, ήρθαν να ενωθούν. Ευθεία… Μια ευθεία. Σύμφωνα με τον Ευκλείδη, μεταξύ δύο σημείων περνάει μία και μόνη

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-37348247714662424092009-11-16T17:41:00.001+02:002009-11-16T17:47:10.135+02:00

Σκοτεινά τα μάτια μου, σαν την ασπρόμαυρη εικόνα σου να φεύγεις. Σκοτεινή η μέρα, όπως τα σύννεφα που με σκεπάζουνε. Τεράστιο το κενό που νιώθει η ψυχή μου. Τεράστιο και το γιατί, γιατί δεν πάλεψες. Γιατί δε διεκδίκησες, έφυγες με μια παραίτηση. Το δύσκολο το διεκδικείς, το κερδίζεις και το κρατάς για πάντα. Το εύκολο έρχεται και φεύγει ίδιο.... Είναι άδικο να φεύγεις με την ψευδαίσθηση της

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-16704895895311338572009-11-13T19:17:00.000+02:002009-11-13T19:17:30.103+02:00

Ξεκίνησα να γράψω κάτι μα το ξέχασα. Δεν υπήρχε τίποτ' άλλο από σένα. Κάθε που θέλω να τιμωρήσω τον εαυτό μου λιγοστεύω τις φορές που σε κοιτάω. ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-32979318312274131972009-11-12T12:41:00.001+02:002009-11-12T13:01:48.391+02:00

........Να ονειρεύεσαι, να ερωτεύεσαι.... Να ζεις αληθινά για να περνάς καλά.. Χαμογέλα...Σου πάει να Χαμογελάς!!!! Αφιερωμένο στον φίλο μου Νικόλα Κ.

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-65840419860478292172009-11-11T18:09:00.001+02:002009-11-11T21:39:03.202+02:00

Το αληθινό πρόβλημα είναι να διαλέξεις αν θα κυνηγάς τις σκιές ή θα δεχτείς να είσαι κυνηγημένος. Να βγείς από αυτές ή να τις κάνεις καθεστώς....

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-90832120125250898802009-11-10T14:07:00.001+02:002009-11-10T14:08:36.280+02:00

Σκυφτός στο δειλινό, ρίχνω τα θλιμμένα δίχτυα μου στα ωκεάνεια μάτια σου. Εκεί γιγαντώνεσαι και καίει στην πιο ψηλή φωτιά η μοναξιά μου που χτυπάει τα χέρια σαν τον ναυαγό. Κάνω σινιάλα κόκκινα, στ’ αφηρημένα μάτια σου που κυματίζουν σαν τη θάλασσα στα πόδια κάποιου φάρου. Μόνο σκοτάδια κρύβεις μέσα σου γυναίκα μακρινή, δική μου, στιγμές από το βλέμμα σου προβάλλει η έκτη του τρόμου.

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-69813371173587259512009-11-08T22:52:00.000+02:002009-11-08T22:52:13.348+02:00

Όπως το αποτύπωμα των κορμιών μας Ούτε σημάδι δεν θ’ απομείνει πως βρεθήκαμε σ’ αυτό τον τόπο. Ο κόσμος κλείνει πίσω μας, Η άμμος ξαναστρώνεται. Μπροστά μας είναι κιόλας ημερομηνίες Που πια δεν υπάρχεις, Κιόλας ένας άνεμος παρασύρει σύννεφα Που δε θα βρέξουν πάνω στους δυο μας. Και τ’ όνομά σου είναι κιόλας στις λίστες των επιβατών των πλοίων Που και μόνο οι ονομασίες τους Νεκρώνουν την

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-38842347877837555532009-11-08T00:14:00.001+02:002009-11-08T00:25:50.366+02:00

Κάποτε έρχεται μια αγάπη ψεύτρα. Και σε κοιμίζει με ένα θάνατο γλυκό. Σε ταξιδεύει σε πορφυρές θάλασσες. Που μοιάζουν να χουν το χρώμα της αγάπης. Μα είναι το χρώμα της φωτιάς. Καίγεσαι μα δεν το νιώθεις.. αρμενίζεις. Ύστερα έρχεται η νύχτα τόσο φωτεινή που ποτέ δεν είδες Και κλαις... Δεν βλέπεις το πέλαγο... Αλλά το αίμα... Το δικό σου Και εσύ ωχρή ..νεκρή…καπετάνισσα του πόνου Τιμονιέρισα στο

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-9246940583164655082009-11-04T14:26:00.002+02:002009-11-04T15:02:09.598+02:00

Η αγάπη μου για σένα είναι ένα ταξιδι.... Ξεκινάει από πάντα και τελειώνει  στο ποτέ....

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-14651430360715895552009-11-01T23:55:00.001+02:002009-11-01T23:58:17.861+02:00

Μέσα στα σκοτάδια του χρόνου μια μυστηριακή φωτεινή πλημμύρα από αμέτρητα φώτα, ρέει σαν ένας ατέλειωτος καταρράκτης. Κανείς δεν γνωρίζει τις πηγές του. Κανείς δεν γνωρίζει σε ποια απόμακρη θάλασσα χύνεται. Είναι ο καταρράκτης της ζωής. Σαν τ’ αστέρια που πέφτουν, άπειρες ζωές διαγράφουν μία σύντομη φωτεινή γραμμή στο Χρονικό σκοτάδι και σβήνουν. Η ζωή στο σύνολο της μοιάζει μ’ ένα αιώνιο

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-77179532816542231732009-10-31T18:04:00.001+02:002009-10-31T18:15:25.210+02:00

Καρδούλα μου θέλω να ξέρεις ότι ήσουν, είσαι και θα είσαι τα πάντα για μένα. Με έβγαλες από το σκοτάδι και μου έδειξες το ΦΩΣ. Με τράβηξες από την μιζέρια και μου έδειξες την ΧΑΡΑ. Με πήρες από το χέρι και μου έμαθες να αισθάνομαι, να ζω, να χαίρομαι, να γελώ…. Μου έμαθες τον έρωτα, την ηδονή, την απόλαυση, την μαγεία της στιγμής.. Μου έμαθες να αγαπώ, να σ’αγαπώ, να σε λατρεύω.. Με αγκάλιασες

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-21223596327987012942009-10-31T00:19:00.002+02:002009-10-31T12:37:07.838+02:00

Αν κλάψω μην σταματήσεις, φύγε εγώ δεν μπορώ! Αν σου κρατήσω το χέρι μην μείνεις διώξε με, εγώ δεν μπορώ! Αν με ζητήσεις, θα με βρεις σ'έκρυψα στην καρδιά μου. ΘΑ ΜΠΟΡΩ ΠΑΝΤΑ!!

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-50191073170620071972009-10-28T23:18:00.000+02:002009-10-28T23:18:23.945+02:00

Όσο με αγάπησες ,τόσο σε πρόδωσα Όσο με πρόδωσες σε είχα αγαπήσει Όσο με άφηνες τόσο σε άφηνα Και όσο με μίσησες με έχω μισήσει Κλείνω τα μάτια και βλέπω το αύριο Και είναι ένα αύριο δίχως εικόνες Ίσως να ζει η αγάπη μεθαύριο Ίσως περάσουν και αυτοί οι χειμώνες Είναι χλωμό του ουρανού το στερέωμα Και τούτη η πόλη φαρμάκι να στάζει Έχω πια χάσει καιρό το δικαίωμα Να σε αντικρίζω

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-63839789139535105722009-10-27T20:57:00.002+02:002009-10-27T21:07:20.544+02:00

Σ’ αγαπώ περισσότερο απ΄όσο μια ανθρώπινη καρδιά μπορεί να αγαπήσει, περισσότερο απ΄όσο ένας ποιητής ονειρεύεται ή ένας ερωτευμένος αισθάνεται. Είσαι το σύννεφο με το υπέροχο άρωμα που στάλθηκε απ΄τον παράδεισο, για να ρίξει πάνω μου τη βροχή του, την ευλογημένη δροσιά. Αισθάνομαι την καρδιά σου, τις φλέβες σου να κυλούν μέσα στις δικές μου, χωρίς καμιά χαραμάδα ανάμεσα μας για να χωθεί ο

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-54322550774347382462009-10-25T09:50:00.001+02:002009-10-25T09:50:16.749+02:00

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-68014619820844835682009-10-23T19:56:00.001+03:002009-10-23T19:56:52.909+03:00

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-10298226051948777262009-10-23T18:57:00.002+03:002009-10-23T19:54:39.408+03:00

Non chiederci la parola che squadri da ogni lato l' animo nostro informe, e a lettere di fuoco lo dichiari e risplenda come un croco perduto in mezzo a un polveroso prato. Ah l'uomo che se ne va sicuro, agli altri ed a se stresso amico, e l' ombra sua non cura che la canicola strampa sopra uno scalcinato muro! Non domandarci la formula che mondi possa aprirti, s― qualche storta sillaba

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-53077076070060573102009-10-22T18:32:00.001+03:002009-10-22T18:40:21.495+03:00

Μάθε να ελπίζεις, γιατί η ελπίδα πεθαίνει τελευταία…. Μάθε να κάνεις όνειρα στ’ αστέρια … Μάθε να γεύεσαι κάθε στιγμή και ας ξέρεις ότι περνά και χάνεται στον χρόνο.. Μάθε να ζεις απλά στον δικό σου κόσμο. Μάθε να αγαπάς τον εαυτό σου και μετά τους άλλους και ανάμεσά τους ξεχώρισε μια θέση για αυτόν, τον παντοτινό έρωτα σου!!! Η αγάπη είναι όνειρο και την ζωή στολίζει, πριν αγαπήσεις άνθρωπο

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-59107005505775892802009-10-20T19:46:00.002+03:002009-10-20T19:46:15.330+03:00

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-50826912246828995642009-10-18T17:04:00.000+03:002009-10-18T17:05:13.379+03:00

Δεν είσαι δίπλα μου και όμως υπάρχεις μέσα μου. Τριγυρνάς στο μυαλό μου….. Μέσα από τα μάτια σου ταξιδεύω σε ένα εντελώς δικό μου κόσμο που μόνο εγώ μπορώ να φανταστώ. Η αγκαλιά σου…..το πιο ασφαλές κρησφύγετο για μένα . Η μυρωδιά σου με τρελαίνει….με ανατριχιάζει…. Μου μιλάς και πιάνομαι από τα χείλη σου περιμένοντας πότε θα αγγίξουν τα δικά μου. Η φωνή σου η πιο ερωτική μπαλάντα που έχω ακούσει

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-85813823810616253272009-10-13T23:10:00.001+03:002009-10-14T00:29:56.539+03:00

ΣΕ ΠΡΟΚΑΛΩ ΣΕ ΜΑΧΗ........

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-80669172057751343432009-10-10T11:01:00.000+03:002009-10-10T18:21:12.507+03:00

Io sono qui... in un mondo che ormai, gira intorno a vuoto... lontano dal tuo sole, e piove, ma io... qualche cosa farò, per sentire ancora... tutto il calore, che ora non ho... e avere un po' di pace, che ora non ho... e luce ne...i miei occhi, che ora non ho... una direzione giusta, che ora non ho... che ora non ho...

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3106427880610040666.post-60843722160935672732009-10-03T00:25:00.000+03:002009-10-03T00:41:34.508+03:00

Η ΖΩΗ ΜΟΥ...

latinahttp://www.blogger.com/profile/03162819860782891843noreply@blogger.com0